Oto treść maila od ks. Isakowicza-Zaleskiego. Nadawca prosił o przekazanie tej informacji dalej (tak też mail trafił do mnie).

Szanowni Panstwo! Drodzy Przyjaciele!
Nie moge komentowac wydarzen wczorajszych, dotyczacych zakazu wypowiedzi dla mediow, a także sprawy “wygasniecia” uprawnien do pracy duszpasterskiej z obrzadku ormianskim.
Jedyne co moge zrobic to przesylam zaproszenie na konferencje, ktora odbedzie sie w piatek 20 X u ojcow dominikanow przy ul. Stolarskiej w Krakowie. Ja oczywiscie nie moge w niej uczestniczyc, a tym bardziej wypowiadac sie, ale zachecam innych do udzialu oraz do rozpowszechnienia tej informacji wsrod swoich znajomych.
Przy okazji przesylam wazne i ciekawe informacje o sprawie uznania ludobojstwa Ormian i przyznaniu nagrody Nobla pisarzowi Pamukowie.
Jeszcze raz dziekuje za wszystkie wyrazy poparcia, a zwlaszcza za zapewnienia o modlitwie.
Szczesc Boze!
ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski

PRAWDA I MIŁOSIERDZIE
debata poświecona lustracji w Kościele
Kraków, 20 października 2006 roku

sesja przedpołudniowa
JAK ODSŁANIAĆ PRAWDĘ?

Otwarcie debaty – Krzysztof Popławski OP
prowincjał Polskiej Prowincji Dominikanów 9.30–9.40

Jarosław Makowski – Kościół w lustracyjnym zwierciadle 9.40–10.00
Marek Lasota – dylematy historyka 10.00–10.20
ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski – głos świadka 10.20–10.40
Zbigniew Nosowski – doświadczenie redaktora „Więzi” 10.40–11.00

Przerwa na kawę: 11.00–11.15

Panel 11.15–12.45
ks. Tadeusz Isakowicz–Zaleski
Marek Lasota
Zbigniew Nosowski
Krzysztof Popławski OP
Jarosław Makowski
prowadzenie – Paweł Kozacki OP

Przerwa obiadowa 13.00–14.00

sesja popołudniowa
JAK OKAZYWAĆ MIŁOSIERDZIE?
Sebastian Duda – horyzont pojednania 14.00–14.15
ks. Paweł Bortkiewicz TChr – głos teologa moralisty 14.15–14.30
Jacek Prusak SJ – aspekt psychologiczny 14.45–15.00
Liliana Sonik – Czego oczekuję od duszpasterza,
który współpracował z SB? 15.00–15.15

Przerwa na kawę: 15.15–15.30

Panel 15.30–17.00
Sebastian Duda
ks. Paweł Bortkiewicz TChr
Grzegorz Pac
Jacek Prusak SJ
Liliana Sonik
prowadzenie – Wojciech Prus OP

Msza św. o pojednanie 17.00

To może być bardzo ciekawa konferencja. A zachowania niektórych hierarchów w sprawie lustracji, afery wokół jezuitów z Tezeusza, etc… po prostu nie chcę komentować. Zbyt przykre to wszystko.

Przemierzając bezkresny internet natrafiłem ostatnio na niezwykle ciekawy wywiad uczielony przez ks. Isakowicza-Zaleskiego vortalowi Tezeusz. Ze względu na jego obszerność pozwolę sobię zacytować tutaj tylko kilka smakowitych fragmentów i rzecz jasna zaprasza wszystkich do przeczytania całości vortalu Tezeusz

Tezeusz: Jaki według księdza jest zasadniczy cel lustracji duchownych? Czy Kościół po lustracji będzie lepszy?

Ks. Isakowicz- Zaleski: Przede wszystkim bardzo nie lubię słowa “lustracja”, bo nie chodzi tutaj o prześwietlanie osób, tylko o to, by raz na zawsze społeczeństwo polskie, nie tylko Kościół, zerwało więzy, które krępują je po dawnej SB. Było wielkim błędem politycznym w roku 1990, że Polska nie poszła drogą, jaką poszły Niemcy czy Czechy i nie ujawniła wszystkich akt SB, nie przeprowadziła dekomunizacji. I dzisiaj, po 17 latach, te niedokończone sprawy odbijają się wielką czkawką. Niestety jesteśmy w tyle za wieloma społeczeństwami. Kościół jest bardzo ważną częścią społeczeństwa polskiego, więc ten proces powinien dotyczyć także jego. Oczywiście, po upływie 16-17 lat to jest bardzo trudna sprawa, podobna do nieleczonej choroby. Dzisiaj okazuje się, że nie rozwiązano sprawy tajnych współpracowników, którzy byli wśród kapłanów i ludzi świeckich związanych z Kościołem.
(…)

Co to znaczy?

Mam już wiele dowodów, że niektórzy tajni współpracownicy, np. byli szantażowani przez byłych funkcjonariuszy SB

Już w Polsce niepodległej, po 1989 roku?

Tak. Drugi powód opóźnienia lustracji to powiązania gospodarcze. Znane są przykłady pewnych afer finansowych w Kościele, u których podłoża leży wymuszanie pewnych ruchów na księżach przez byłych tajnych współpracownikach SB. Na przykład najbardziej znana sprawa to “Stella Maris” w Gdańsku, ale nie tylko tam. I dlatego w sytuacjach, gdy duchowny nie wyzwolił się z pewnych więzów, ciągle się czuje zagrożony, że może przyjść funkcjonariusz i powiedzieć mu: “Ty współpracowałeś z SB. Mam na to dowody”. Ten motyw szantażu nie został przezwyciężony do dnia dzisiejszego.

(…)

Jak ksiądz ocenia wiarygodność dokumentów esbeckich?

Przede wszystkim jestem bardzo sceptyczny wobec dokumentów, które się zachowały na jednej kartce. Dlatego, że zawsze można domniemywać, że taka kartka została przez kogoś sfabrykowana. Inna sprawa, że same doniesienia są wątpliwe. Dany informator nieraz plótł przeróżne bzdury jak Piekarski na mękach. Ale, co jest wiarygodne? Wiarygodne są analizy, które prowadziło SB. Wiarygodne są te informacje, które pochodzą z czterech czy pięciu źródeł. SB spełniało rolę takich sił, które przecedzały te doniesienia. I to, co docierało na górę, do samego kierownictwa SB, było już gruntownie sprawdzone. Ale też zawsze trzeba zakładać wpływ elementu ludzkiego: ubarwienie, koloryzowanie, ale nie kompletne fałszowanie. Ja takich fałszywych akt od początku do końca praktycznie nie spotkałem.

(…)

Spotkałem się z bardzo różnymi opiniami na temat księdza: od takich, że ksiądz jest psychicznie chory…

No, tak..

Że jest człowiekiem niepoważnym, jak mówił biskup Pieronek, że ksiądz jest megalomanem, jak twierdził arcybiskup Życiński. Najmocniejsze było, że ksiądz jest agentem KGB, jak mówił jeden z jezuitów u nas w Kolegium. Nie wiem, czy żartował. Co ksiądz na to?

Jest mi bardzo przykro. To wszystko świadczy o skali problemu. Ja się czuję jak saper na polu minowym, który musi rozbroić bomby, a moi bracia zamiast mi pomóc, to do mnie strzelają. Tylko co to da? Co przyniesie zastrzelenie sapera? Nic. To pole minowe będzie istniało nadal. Proszę mnie zrozumieć: kończę badania, wychodzę z IPN-u i na moje miejsce wchodzą doktoranci z Instytutu Historycznego UJ, którzy mają po 25 lat. Otrzymują te same akta: biskupów, byłych prowincjałów, profesorów i zwykłych księży. Oni nie mają żadnych oporów, po prostu piszą nagą prawdę o latach 80-tych. Nie przejmują się ani Memoriałem, ani tym, co powie ksiądz proboszcz. I myślę, że po roku zrozumiałem, że jako ksiądz mogę być zastrzelony na tym polu minowym. Bo właśnie się rzuca takie epitety, że psychicznie chory itd. To są wypowiedzi, które nie tylko naruszają moją godność osobistą, ale pokazują, że Kościół nie jest zdolny do samooczyszczenia. I dlatego rozumiem wiele z tych mechanizmów. Czy profesorowie Papieskiej Akademii Teologicznej, którzy by tu przyszli nie wiedzą o tym, jak ja jestem pomawiany? Czy gdybym zwolnił miejsce i przyjdzie tu ks. Szczepaniak, to czy biskup Pieronek lub Życiński, traktowaliby jego łagodnie? Też by do niego strzelali. Ważne jest pytanie, dlaczego oni strzelają. Czy mają coś na sumieniu i chcą coś ukryć? Czy jeszcze nie rozumieją problemu?

Czy jest to solidarność zawodowa?

Korporacyjna. Niestety, muszę to powiedzieć, po 25 latach bycia księdzem teraz zrozumiałem, że wadą duchowieństwa polskiego jest korporacjonizm. To jest tak jak z lekarzem. Żaden lekarz w Polsce nie złoży oświadczenia przeciwko swemu koledze po fachu, który popełni błąd medyczny.

(…)

Wspomniał Ksiądz, że pośród tajnych współpracowników SB są również biskupi. Czy są teczki biskupów? O jakich biskupów chodzi?

Nazwisk nie wyjawię, gdyż to jest część obietnicy złożonej ks. kardynałowi. Zachowały się cztery teczki biskupów w Krakowie. Trzech nie podjęło współpracy, chociaż byli rozpracowywani jako tajni współpracownicy. Natomiast jeden podjął jako zwykły ksiądz. Właśnie to jest bardzo wątpliwa sprawa, czy rzeczywiście była to tajna współpraca, czy nie. Jednak wszelkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że on przez sześć lat spotykał się tak jak inni TW w sposób konspiracyjny z funkcjonariuszami SB…

(…)

Czy wiadomo coś o trzech innych biskupach z innych regionów Polski?

Jeden z nich, który jest bardzo gorącym przeciwnikiem lustracji w Kościele i bardzo mocno atakuje wszystkie osoby, które cokolwiek mają wspólnego z lustracją, był prowadzony przez trzech oficerów głównie polskiego wywiadu, bo dość często wyjeżdżał i studiował za granicą, miał kontakty i był nie tyle cenny dla IV Wydziału SB czyli tutaj lokalnego, do dla wywiadu polskiego.

Całość TUTAJ

Był kiedyś w TVP świetny program “Fronda” tworzony przez ludzi związanych z konserwatywnym (jak twierdzą niektórzy “anarcho-konserwatywnym”) kwartalnikiem pod tym samym tytułem. Fronda robiona była z “pazurem”, nie bała się poruszać tematów kontrowersyjnych, robił to jednocześnie w głęboki i atrakcyjny sposób. Mnie z głębin internetu udało się wyłowić jeden odcinek tego programu poświęconu skinheadom (od razu zaznaczam – jeśli opublikowanie tego filmu naruszyło czyjekolwiek prawa autorskie wszelkie pretensje należy skierować do serwisu Google Video).

Fronda o skinheadach opowiada rzeczy, jakich nie dowiedzielibyśmy się z innych mediów. O swojej drodze do tego ruchu opowiadają skinheadzcy intelektualiści (co ciekawe byli anarchiści), wysłuchujemy ich poglądów na różne kwestie (mnie zaskoczyło odcięcie się od doktryn narodowo-scojalistycznych i w ogóle wszelkiego interwencjonizmu państwowego w gospodarce). Dowiemy się także jak (pokrętnie) godzą oni przemoc z etyką chrześcijańską. Wypowiadać się będą skinheadzi, antyfaszyści (o nich też padnie kilka nieprzychylnych słów, przedstawiciele prawicy i lewicy. Słowem – wszystko co chcielibyście wiedzieć o skinheadach, ale baliście się zapytać.

Część pierwsza:

Część druga:

Część trzecia:

Ot, taka ciekawostka znaleziona w internecie . Z dedykacją ćwiczących parkowanie na kopercie.

Sojusz Lewicy Demokratycznej szykuje się do ofensywy. Zamierza wykorzystać ospałość Platformy i wypłynąć na fali anty-pisowskich nastrojów. Zadanie teoretycznie wykonalne, tym bardziej, że PO do demagogii nie ma szcześcia. A to – używając barwnego określenia jednego z senatorów PO – “człowiek o mentalności klawisza” okazał się być nie tylko pisowskim kandydatem na rzecznika praw obywatelskich ale i byłym kandydatem Platformy na ministra sprawiedliwości, to znów wydało się, że anarchista przy łóżku którego chciał czuwać Jan Rokita został dźgnięty nie przez kaczystowskich siepaczy, ale jakiegoś zupełnie apolitycznego zbira. Pech. Platforma szukając własnej formuły opozycyjności sprawia póki co wrażenie kompletnie niezainteresowanej problemami zewnętrznymi, a SLD atakuje.

W Sieci pojawił się właśnie stworzony na zamówienie SLD filmik obrazujący kłamstwa PiS-u. Niestety srodze się zawiodłem. Przede wszystkim – film jest chaotyczny, argumentacja słaba i źle ułożona. Ale po kolei.

Zaczyna się od fragmentu spotu wyborczego PiS-u, na którym pojawiają się “pieczątkowe” napisy “Kłamstwo”, “Lże-politycy”, itd… Efekt podobny do tego z teledysku do piosenki Kazika “Polska płonie”. Wszystko fajnie, do momentu, gdy przechodzimy do argumentów. Dowiadujemy się mianowicie, iż PiS wbrew obietnicom nie obniżył podatków. Wszystko to prawda, jednakże ciężko się spodziewać od kogokolwiek reformy podatków w pierwszym roku urzędowania, gdy realizuje się cudzy budżet. Będzie to jak najbardziej uzasadnione, gdy zobaczymy brak zmian w budżecie na rok przyszły.

Zabawa jednak dopiero się zaczyna. Na twarzy pani prof. Gilowskiej również widzimy napis “Łże-politycy”. Jest to o tyle zabawne, że już po kilkunastu sekundach narrator informuje nas, że wraz z odejściem prof. Gilowskiej straciliśmy ostatnią szansę na realizację programu PiS-u w zakresie uproszczenia i obniżenia podatków oraz reformy finansów. Czyli w końcu jak? Gilowska to łże-polityk, czy ostatnia szansa?

Chwilkę później tenże narrator pastwi się nad stroną www.mniejpodatkow.pl, by po chwili powiedzieć “Mimo, że przyznali się już, że w kampanii wyborczej kłamali…” i przedstawia przezabawny dowód – wyrwane z kontekstu zdanie Adama Bielana “Trzeba znaleźć kolejne pieniądze”. Kiepski pomysł, tym bardziej, że z łatwością można odszukać wypowiedzi, w których istotnie niektórzy z polityków PiS dystansują się od koncepcji z kampanii wyborczej. Zamiast tego dostaliśmy trącący manipulacją urywek zdania.

Następnie narrator trafnie i słusznie spostrzega, że obiecane ulgi podatkowe znikają – tutaj nie można niczego SLD zarzucić.

Ale już po chwili dowiadujemy się, że na naszych ulicach wcale nie jest bezpieczniej (co przeczy nie tylko statystykom, ale i odczuciom większości ludzi). A co potwierdza tezę SLD o wzroście bandytyzmu? Materiał TVP mówiacy o ZATRZYMANIU PRZEZ POLICJĘ grupy handalarzy pornografią dziecięcą. Czyli im więcej wsadzamy ludzi do więzień, tym gorzej…

Potem wałkujemy temat mieszkań – przy całej absurdalności pomysłu PiS nie sposób nie dostrzec, że obiecywali 3 mln mieszkań za 4 lata, a SLD piekli się, że jeszcze ich nie ma.

Już po chwili dochodzi do bardzo brzydkiego (acz rozpowszechnionego) kłamstwa. SLD mówi, iż bezrobocie spadło tylko dlatego, że PiS zmusił młodych ludzi do emigracji. Nieprawda, wystarczy przejrzeć statystyki, by zauważyć, że od kilku miesięcy powstają w Polsce nowe miejsca pracy. A zatem nie tylko eksportujemy bezrobotnych, ale i dajemy im zatrudnienie u nas. Zupełnie inną kwestią jest to czy dzieje się tak dzięki PiS-owi, czy pomimo PiS-u. Ja uważam, iż najważniejszą rolę odgrywa tu niesamowita koniunktura gospodarcza u większości dawnych demoludów. Tak czy siak – SLD kłamie.

I już na samym końcu filmu narrator wymieniając liczne, prawdziwe i urojone grzechy PiS-u wspomina o czymś, co mogłoby być lajt-motiwem całego filmu. Wymienia argument, który dla Prawa i Sprawiedliwości jes druzgocący i na którym należy budować wszelką krytykę tej partii. “Nie ma taniego państwa”. Dlaczego więc SLD wspomina o tym półgębkiem?

“Nie chcemy taniego państwa. Tanie, to byle jakie” – Wojciech Olejniczak

Właśnie dlatego. Mam nadzieję, że na tego typu pomysłach SLD jednak nie wypłynie.
Zapraszam do obejrzenia filmu, a jeśli ktoś ma pomysł na rzetelną krytykę PiS-u, to zapraszam również do komentarzy.

Anglosasi przed udaniem się do urny wyborczej stawiają sobie podstawowe pytanie – od którego z kandydatów odkupiliby używany samochód. Pozornie pytanie brzmi idiotycznie, ale w rzeczywistości spełnia bardzo istotną rolę w uświadomieniu ludziom, że politycy mają wgląd do ich kieszeni, a zły wybór może oznaczać, tak jak w przypadku zakupu samochodu od oszusta, spore straty.

Dlatego właśnie proponuję podobną zabawę. Na stronie odkogokupisz.ning.com znajduje się stworzona przeze mnie sonda internetowa. Na Waszych ekranach wyświetlać się będą sylwetki dwóch polskich polityków. Klikając na jedną z nich wybieracie tego, od którego bylibyście bardziej skłonni kupić używany samochód. Klikając na winners lub losers można zobaczyć jak poszczególnych polityków oceniają wszyscy biorący udział w zabawie.

Rzecz jasna sonda nie obejmuje wszystkich polskich polityków – nie miałem niestety czasu, by przygotować bazę tak obszerną. Ale nic straconego – każdy może samemu dodać zdjęcie i nazwisko brakującego polityka. Ukaże się ono w serwisie po zatwierdzeniu przeze mnie.

Miłej zabawy.

odkogokupisz.ning.com

Kolega “makowski” był tak miły, że pod moją notką na temat przekrętów w realcjonowaniu wojny w Libanie (szczególnie przez Reutersa) podał link do strony, na której znajduje się kilka nowych dowodów. Na wypadek, gdyby ktoś ten odsyłacz przegapił – zapraszam TUTAJ.

A swoją drogą to najciekawsze jest cyba następne zdjęcie z cyklu – “dramat właścicieli licznych nieruchomości”. Pani na poniższym zdjęciu (tym razem ubrana nieco inaczej) lamentuje po stracie TRZECIEGO domu…

Skandal w Stanach Zjednoczonych! Uważani dotąd za stosunkowo rzetelnych dziennikarze Reutersa manipulowali przekazywanymi z Libanu informacjami. Dzięki bloggerom udało się wykryć wyjątkowo bezczelne oszustwa.

Na tym zdjęciu fotograf, używając programu graficznego (pewnie Photoshopa) zwielokrotnił ilość dymu nad Bejrutem. Manipulacja jest widoczna gołym okiem. Po wypłynięciu na wierzch tego fałszerstwa Reuters natychmiast usunął ze swojego serwisu 920 zdjęć (bynajmniej nie wszystkie pokazujące dramat wojny). W najbliższych dniach zapewne dowiemy się czy i one nie zostały sfałszowane. Fotograf odpowiedzialny za fałszerstwo został zwolniony z Reutersa… ale znalazł prace w New York Timesie.

Ale to dopiero początek. Wkrótce po ujawnieniu tej informacji na jednym z blogó, które drążyły sprawę pojawiły się wpisy o “syjonistycznych świniach” stwierdzające wprost – “Mam nadzieję, że pewnego dnia ktoś wam poderżnie gardła wy świnie”. Skąd została wysląna wiadomość? Niespodzianka, z komputera w siedzibie agencji Reuters.

Następny w kolejce był incydent z Kany. W wyniku bombardowania zawalił się tam dom grzebiąc kilka osób. Do zachodniej prasy dotarły przerażajace zdjęcia rzekomego ojca zmarłej tam dziewczynki niosącego ją na rękach przez miasto. Jak się okazało zdjęcia te zostały zainscenizowane. Kilka osób przekazywało sobie zwłoki dziewczynki przybierając na chwilę pełną rozpaczy pozę i pozwalając się uwiecznić fotoreporterom. Jedno okazało się tak dobre, że trafiło na okładkę lewicującego brytyjskiego dziennika “The Independent”. Zdjęcia są zbyt drastyczne, by je tu zamieszczać. Zainteresowanych odsyłam TUTAJ.

To wciąż nie wszystko.

Pani na pierwszym zdjęciu straciła swój położony na południu Bejrutu dom 22 lipca. Pani na drugim zdjęciu również straciła swój dom – ale 5 sierpnia i leżał on w sporej odległości od domu pani po lewej – na przedmieściach Bejrutu.

Jest tylko jeden problem – to jedna i ta sama pani. Mamy doczynienia z oszustwem, czy rzeczywiście wyjątkowo pechową, acz majętną osobą?

Przeglądałem ostatnio robiący furrorę w Sieci blog Kazimierza Marcinkiewicza. Inicjatywa jest oczywiście niesamowicie sympatyczna i bardzo medialna, ale co do wartości samego bloga – tak różowo już nie jest. Blog byłego premiera może zainteresować chyba wyłącznie ludzi, którzy Marcinkiewicza już obecnie darzą wielką sympatią i ciekawi są jego przemyśleń na błahe tematy. Dla wszystkich innych blog będzie zwyczajnie nudny. Nie ma na nim politycznego mięcha, intrygujących nas wszystkich kulis wielkiej polityki, ani nawet plotek i ploteczek jak u europosła Ryszarda Czarneckiego.

Chyba właśnie od Czarneckiego nasz były premier powinien się uczyć prowadzenia bloga. Może nie w zakresie kreowania się na intelektualistę co u Czarneckiego, przynajmniej przez pewien okres było nagminne (ale zrozumiałe, jak się jest w Samoobronie to trzeba stawać na uszach, żeby udowodnić swoje oczytanie), ale na pewno pod wieloma innymi względami jest się na czym wzorować.

Bo póki co jest raczej nudno.

Z drugiej strony w Sieci pojawiają się “Antyblogi Marcinkiewiczowe”, skupiające się na totalnej krytyce każdej notki ze strony byłego premiera. Pomysł nawet fajny, tylko że:

• Na razie nie bardzo jest co krytykować, chyba, że ktoś ma ochotę dla zasady wyszydzać każde zdanie Marcinkiewicza. Nonsens.
• Poziom onetowskiego antybloga kazał – delikatnie rzecz ujmując – powątpiewać w wiek twórcy (rzekomo 17 lat). Ja bym mu więcej niż 14 nie dał. I nie chodzi tu bynajmniej o jakieś błędy składniowe czy ortograficzne – język był formalnie w porządku, zawodziła natomiast logika i trzeźwość myślenia. Chociaż może to u ludzi “politycznie wkurzonych” typowe?

Koniec końców onet chyba blogowi antymarcinkiewiczowskiemu robił jakieś problemy. Jego twórca wygłosił więc egzaltowaną tradę w obronie wolności słowa przed kaczystowskimi siepaczami z onetu (oczywiście używając innych słów) i zrezygnował. Albo przeniósł się na inną platformę. Oj panie blogerze, a nie łaska wykupić samemu domenę i hosting na serwerze? Jak się chce mieć pewność, że nikt wolności słowa nie będzie panu podstępnie krępował wystarczy być samodzielnym.

I tym optymistycznym akcentem kończę lękając się czy i mnie wordpress wolności słowa nie ograniczy